چه زمانی از خنک کننده تبخیری استفاده نکنیم؟

خنک کننده تبخیری بایدزمانی که دمای لامپ خیس{0}}بیش از حد بالا است استفاده نشود. اصل اصلی خنک‌سازی تبخیری برای انتقال گرما بر تفاوت دمای بین-حباب خشک و مرطوب-دمای هوا متکی است. هر چه این تفاوت بزرگتر باشد، راندمان خنک کننده بالاتر است.

در مناطقی با آب و هوای گرم و مرطوب-مثل فصل باران آلو در ساحلی جنوب چین یا مناطق جنگل های بارانی گرمسیری در جنوب شرقی آسیا{1}}دمای مرطوب{2}}حباب به دمای خنک کننده هدف نزدیک می شود و به طور قابل توجهی نیروی محرکه تبخیر بخار آب را تضعیف می کند.

این نه تنها به اثر خنک کننده مطلوب نمی رسد، بلکه سیستم خنک کننده را مجبور می کند تا به طور مداوم در بار کامل کار کند و خطر خرابی تجهیزات را افزایش می دهد. به عنوان مثال، در محیط‌هایی که دمای مرطوب لامپ از 24 درجه بیشتر می‌شود، استفاده از خنک‌کننده تبخیری برای کاهش آب در گردش صنعتی به زیر 28 درجه منجر به نسبت بازده انرژی بسیار پایین‌تری در مقایسه با چیلرهای آبی می‌شود که آن را از نظر اقتصادی کاملاً غیرقابل تحمل می‌کند.

خنک کننده تبخیریزمانی که محیط خنک کننده نیاز به استانداردهای سختگیرانه کیفیت آب دارد، باید از آن اجتناب شود. در طی فرآیند خنک‌سازی تبخیری، آب در گردش به طور فزاینده‌ای متمرکز می‌شود و منجر به افزایش سطوح ناخالصی‌هایی مانند یون‌های کلسیم و منیزیم و جامدات معلق می‌شود که به راحتی بر روی سطوح تبادل حرارتی رسوب و لجن بیولوژیکی تشکیل می‌دهند.

علاوه بر این، سیستم‌های خنک‌کننده تبخیری باز-مستقیماً گرد و غبار و آلاینده‌های هوا را وارد می‌کنند و باعث آلودگی محیط می‌شوند. برای خنک‌سازی فرآیندی در صنایعی مانند تولید دقیق، تولید تراشه‌های الکترونیکی و داروسازی-که در آن رسانه‌های خنک‌کننده به خلوص بالا و محتوای ناخالصی کم نیاز دارند{3}} اتخاذ خنک‌کننده تبخیری هزینه‌های تصفیه متوسط ​​را افزایش می‌دهد و حتی ممکن است باعث انسداد تجهیزات یا نقص کیفیت محصول شود. علاوه بر این، اگر محیط خنک‌کننده یک مایع خورنده یا قابل اشتعال و انفجاری باشد، ساختار باز یا نیمه باز سیستم‌های خنک‌کننده تبخیری خطر نشت متوسط ​​و حوادث ایمنی را به همراه دارد.

خنک کننده تبخیریبرای سناریوهایی که فرآیندها به پایداری دمای خروجی بسیار بالا نیاز دارند، نامناسب است. اثر خنک کنندگی خنک کننده تبخیری به شدت در برابر نوسانات دما و رطوبت محیط حساس است. تغییرات جزئی در شرایط آب و هوایی خارجی می تواند باعث نوسانات دمای خروجی محیط خنک کننده شود.

به عنوان مثال، کنترل دمای ابزار دقیق و تنظیم دقیق دما در راکتورهای شیمیایی معمولاً به پایداری دما در تحمل 1± درجه نیاز دارد. این نیاز به دقت و کاربرد اجباری ممکن است منجر به عواقب جدی مانند خطاهای اندازه گیری واکنش یا خطاهای اندازه گیری شود.

خنک کننده تبخیریباید در مناطق کم آب-یا مناطق با مقررات زیست محیطی سختگیرانه محدود شود. خنک‌سازی تبخیری با اتلاف آب قابل‌توجهی همراه است: به عنوان مثال برج‌های خنک‌کننده بسته صنعتی را در نظر بگیرید، میزان آب{1} آن‌ها عموماً از 1% تا 3% حجم آب در گردش متغیر است، و کاربردهای بزرگ-مقدار عظیمی از منابع آب را مصرف می‌کنند.

در شمال غربی خشک چین یا پارک‌های صنعتی با سهمیه‌های آبی محدود، این آب مصرف‌کننده با خط‌مشی‌های حفظ آب در تضاد است. در همین حال، فاضلاب در گردش تولید شده توسط خنک کننده تبخیری حاوی غلظت بالایی از نمک ها، قارچ کش ها و سایر مواد است. در مناطقی با الزامات زیست‌محیطی سخت‌گیرانه و سیستم‌های تصفیه فاضلاب ناکافی، چنین فاضلاب‌هایی می‌توانند خاک و آب‌ها را آلوده کنند و کاربران را در معرض خطر مجازات‌های زیست‌محیطی سنگین قرار دهند.